| XXVIII Konkurs Recytatorski - 2010 - broszura konkursu |
|
|
|
|
Strona 2 z 9
XXVIII Ogólnopolskim Francuskojęzycznym Konkursie Recytatorskim Poezji i Prozy Frankofońskiej im: Jerzego Lisowskiego odbędzie się w dniu 17 kwietnia 2010 r. w Warszawie w Pałacu Staszica przy ul: Nowy Świat 72.
W ciągu 28 lat wzięło w nim udział 65.000 dzieci i młodzieży z prawie wszystkich miast Polski. Niewątpliwie jest to wspólny sukces młodych uczestników i ich nauczycieli – przewodników po świecie języka francuskiego i literatur francuskojęzycznych oraz organizatorów.
Można pokusić się o stwierdzenie, że jest to równocześnie klucz do popularności języka francuskiego leżącego u podstaw Frankofonii i pojmowanego jako dobro wspólne, wartość, którą różne kultury rozwijają i wzbogacają.
Język żyje dzięki ludziom, którzy nim mówią oraz dzięki tym, którzy w nim tworzą: bajarze, opowiadacze, pisarze, poeci - oni wszyscy są „rzemieślnikami słów”.
Prawdziwą pełnię język osiąga poprzez literaturę, która najlepiej oddaje jego piękno, wyzwala bogactwo, nieustannie go odnawia.
Literatura francuskojęzyczna nigdy nie ograniczała się jedynie do przedstawiania Francji. Pisarze pochodzący spoza Francji jak tegoroczny Nobel Jean-Marie G. Le Clézio często podkreślają fakt, iż język francuski jest dla nich narzędziem wyrazu artystycznego, natomiast pod względem tożsamościowym czują się obywatelami świata – Mauritiusa, Martyniki, Gwadelupy, Afryki, Maghrebu, Haiti, Quebeku etc.
Literatury afrykańskie, opierające się na przekazie ustnym, literatury karaibskie (Martynika, Gwadelupa, Gujana Francuska, Haiti) pisane we francuskim kreolyzowanym ,
literatury wysp Oceanu Indyjskiego (Madagaskar, Mauritius, La Réunion), literatury Maghrebu (Algieria, Maroko, Tunezja), literatury Bliskiego Wschodu (Egipt, Liban), literatury Azji i Pacyfiku (Kambodża, Laos, Wietnam, Nowa Kaledonia, Polinezja), literatury Ameryki Północnej (Quebek, Luizjana), literatury Belgii i Luxemburgu, literatury szwajcarskie – wszystkie one mają wspólny mianownik – język francuski, który wszelako przyjmuje zupełnie inny wyraz w zależności od przynależności tożsamościowej i kulturowej pisarzy.
Powołaniem szkoły jest nauczanie życia – poprzez Konkurs Poezji i Prozy Frankofońskiej pragniemy uczyć Młodych postawy otwartości kulturowej, wrażliwości literackiej, pragniemy zachęcić ich do nauki języka Balzaka, który jest również językiem Senegalczyka Senghora i Martynikańczyka Césaire’a, Libańczyka Maloufa czy Afgańczyka Atiq Rahimi – tegorocznego zdobywcy Nagrody Goncourtów. Języka, który może im pomóc zrozumieć sens poszukiwania osobistego rozwoju i pełni człowieczeństwa.
|